Rehabilitacji lecznicza (medyczna)

Jest to proces leczniczy, który ma na celu poprawę stanu zdrowia, maksymalne zniwelowanie strat zdrowotnych i psychicznych oraz przyspieszenie powrotu do życia rodzinnego, zawodowego i społecznego. Dotyczy pacjentów leczonych z powodu choroby lub urazu, który doprowadził do częściowej lub pełnej niepełnosprawności.

Rehabilitacja społeczna

Choroba może wyłączyć nas z życia społecznego. Rehabilitacja ma na celu przywrócenie osobie niepełnosprawnej funkcji społecznych w stopniu jak najbardziej przypominającym wcześniejszy stan. Pierwszym punktem jest przywrócenie samodzielności, której brak rzutuje na sferę psychologiczną, a dalej także na skuteczność leczenia.

Proces rehabilitacji społecznej jest wieloetapowy – obejmuje najpierw chorego, potem jego rodzinę, a następnie również całe społeczeństwo. Posługuje się głównie programami edukacyjnymi i wsparciem psychologów.

Pierwszym krokiem w rehabilitacji społecznej jest integracja osoby niepełnosprawnej z resztą społeczeństwa. Dotyczy to sfery psychicznej (akceptacja, zrozumienie) oraz urbanistycznej (przystosowywanie budynków).

Osoby niepełnosprawne wśród form rehabilitacji społecznej mają do wyboru: terapie zajęciowe, turnusy rehabilitacyjne (zajęcia edukacyjne, psychologiczne i usprawniające ruchowo) oraz ćwiczenia fizyczne.

Zobacz też: Rehabilitacja neuropsychologiczna

Rehabilitacja zawodowa

Potrzeba powrotu do aktywności zawodowej jest bardzo silna u osób niepełnosprawnych. Możliwość ponownego realizowania się w pracy zawodowej wspomaga rehabilitację leczniczą i psychologiczną, przywraca wiarę we własne siły oraz szansę na pełne i satysfakcjonujące życie.