Porażenie spastyczne

Wszystkie mięśnie, których praca zależy od naszej woli są unerwione i połączone z mózgiem, gdzie znajdują się odpowiednie ośrodki korowe ruchu. Połączenie między mózgiem, a mięśniem stanowią komórki układu nerwowego – neurony, które składają się na nerwy. Jeżeli dochodzi do uszkodzenia ośrodka korowego (jak np. w udarze mózgu) lub górnego neuronu drogi ruchowej (np. stwardnienie rozsiane) mówimy o spastycznym porażeniu mięśnia. Porażenie „spastyczne” oznacza, że zniesione lub ograniczone są ruchy zależne od woli, a mięsień pozostaje ciągle napięty.

Wzmożone napięcie mięśniowe powoduje ból, utrudnia rehabilitację i odzyskiwanie sprawności ruchowej, sprzyja także powstawaniu trwałych przykurczy, zmian stawowych i deformacji.

Zobacz też:  Neurorehabilitacja u pacjentów z afazją

Leczenie spastyczności

Obecnie dostępne są liczne środki mające na celu redukcję napięcia mięśni. Mogą to być farmaceutyki przyjmowane doustnie np. baklofen, zabiegi chirurgiczne (np. przecięcie ścięgna) lub fizjoterapeutyczne. Iniekcje z toksyny botulinowej choć są jedynie uzupełniającą metodą leczenia są bardzo użyteczne, gdyż cechują się dużą skutecznością i możliwością precyzyjnego stosowania miejscowego. Ma to duże znacznie, gdyż podawane doustnie leki, które także efektywnie obniżają napięcie mięśniowe, działają zarówno na mięśnie porażone, jak i zdrowe.

Sposób działania

Toksyna wytwarzana przez maczugowce (bakterie) Corynebacterium botulinum blokuje połączenia nerwowo-mięśniowe, tzw. synapsy. Uniemożliwia to przekazanie sygnału dalej i w konsekwencji powoduje rozluźnienie mięśnia.